Meeting Minus: Richie Hawtin

SusanneW | 17 juli 2008
interviews

Een rondje Minus is natuurlijk niet compleet zonder een gesprek met de ‘mac daddy’ van het label. Na de marathon-interviewsessie in het hotel met Magda, Heartthrob en Fabrizio Maurizi, troffen we meneer Hawtin himself de volgende dag in de perstent op het Sonar By Day-terrein.

Tekst: Susanne Woning

Richie Hawtin tijdens Sonar 2008.Opeens kregen de zenuwen de overhand. Dat kwam vooral door het onrustige gedrag van de andere aanwezigen in de perstent. Iedereen wilde praten met Richie, op de foto met Richie, of een handtekening van Richie. Toen we eindelijk met het interview begonnen, gingen er zelfs mensen op een bankje naast ons achterover hangen, om mee te kunnen luisteren met wat Richie te vertellen had.

Zenuwen dus. Maar Hawtin was de rust zelve, zag de humor van de drukte rond zijn persoontje wel in en schoot binnen de korste keren in een ontspannen ‘interview modus’. Hij had natuurlijk ook veel leuke ontwikkelingen te melden. Het lukt hem al meer dan twintig jaar om zijn brood te verdienen in de muziek en zijn succesvolle label viert dit jaar het tienjarig bestaan. Het werd dus een gezellig gesprek met mister Minus; zo gezellig zelfs dat we ruim over de afgesproken tien minuten interviewtijd heengingen.


Je ziet eruit alsof je al helemaal in de ontspannen Sonar-stemming bent.

Richie: “Dat klopt, we zijn aan het begin van de week aangekomen, met een hele entourage van vrienden en familie. ’s Avonds zijn we lekker gaan eten in een restaurant aan het strand, waardoor ik al snel in de relaxte sfeer van Barcelona terecht kwam. Deze stad is volgens mij ook een belangrijk onderdeel van het succes van Sonar. Er wordt altijd gesproken over het vooruitstrevende karakter van het festival, maar ik vraag me soms af of het net zo’n succes was geworden op een andere, minder mooie plek.”


Welke artiesten wil je graag zien?

Richie: “Ik ga zeker kijken bij Yazoo en ben benieuwd wat Mike Banks en Jeff Mills gaan doen met X-102. Verder heb ik ‘What The Future Sounded Like’ bekeken in SonarCinema; een interessante korte film over excentrieke pioniers, die in de jaren zestig al muziek begonnen te maken op de allereerste computers.”
 

"Op zich kan iedereen een label starten en muziek uitbrengen, maar wij hebben met Minus laten zien dat je het naar een hoger plan kunt trekken." (foto: Lars Borges)Minus bestaat nu tien jaar. Wat is volgens jou de grootste bijdrage van het label aan de dancescene?

Richie: “Op zich kan iedereen een label starten en muziek uitbrengen, maar wij hebben met Minus laten zien dat je het naar een hoger plan kunt trekken. Door gelijkgestemde artiesten bij elkaar te brengen en je gezamenlijk te ontwikkelen zet je een heel ander soort label neer. Die insteek is inmiddels opgepikt door de dancescene en we zijn erg tevreden dat het zo goed gaat met Minus.”


Minus wordt altijd omschreven als één grote familie en bij elke familie hoort een zwart schaap. Wie is dat bij jullie?

Richie: “Dat is Magda! (lacht...). Nee hoor, Magda en ik hadden vandaag een zakelijk meningsverschilletje, vandaar dat ik haar noem. Er is echt niemand die de kantjes eraf loopt of z’n deadlines mist, terwijl ik ze nu juist meer dan ooit uitdaag om te presteren, met alle showcases en Contakt-events. Ik push ze wel erg hard, dus misschien ben ik op dit moment zelf wel het zwarte schaap.”


Je zit zelf al meer dan twintig jaar in de elektronische muziek. Vind je het nog wel leuk?

Richie: “De intensiteit waarmee ik alles ervaar is in de loop van jaren natuurlijk wel iets minder geworden. Als ik het vergelijk met die eerste jaren, waarin ik overal honderd procent voor ging, is dat nu misschien tachtig procent geworden. Toch blijf ik gewoon ontzettend veel van muziek houden en word ik telkens opnieuw geïnspireerd. Op een festival als Sonar ga je op zoek naar nieuwe inspiratie of vinden nieuwe onverwachte dingen jou. Dat de dancescene groter dan ooit, maar tegelijkertijd ook erg verbonden en klein is, vind ik echt bijzonder.”

"Ik zou Derrick May graag de studio in willen sleuren, zodat hij eindelijk weer eens wat nieuwe muziek gaat maken."
En wat vind je jouw grootste prestatie tot nu toe?

Richie: “Dat ik er nog steeds ben, dat ik nog altijd relevant ben in de dancewereld en dat ik nog iedere dag geniet van het maken van muziek.”


Even terug naar die inspiratie: waar luister je op dit moment naar?

Richie: “De afgelopen dagen heb ik vooral geluisterd naar podcasts van de website Ted.com, waarop speeches staan van vooruitstrevende denkers op allerlei gebieden. Interessante kost, die ik iedereen kan aanraden. Qua muziek was ik bezig met het downloaden van de nieuwste Portishead, maar toen ging iTunes 'stuk', dus die heb ik nog niet kunnen beluisteren.”


Zijn er nog mensen met wie je zou willen samenwerken?

Richie: “Ik zou Derrick May graag de studio in willen sleuren. Desnoods in een houdgreep, zodat hij eindelijk weer eens wat nieuwe muziek gaat maken.”


Je bent sinds kort ‘helemaal digitaal’ en we hebben je in het verleden horen filosoferen over een project, waarbij je nieuwe tracks die tijdens een gig binnenkomen gelijk in je set wil verwerken. Is dat concept nu een stukje dichterbij gekomen?

Richie: “Dat project zit inderdaad nog in de planning. Ik gebruik geen vinyl meer in mijn sets en hoewel het veel tijd kost om je collectie opnieuw in te delen, is het veel handiger. Je kunt er niet omheen dat alles digitaal wordt; tijdens gigs sta ik bijvoorbeeld ook al via het web in directe verbinding met de mensen van het geluid en licht. Nieuwe tracks binnenkrijgen en ze gelijk live inmixen, is eigenlijk maar een klein stapje verder. Alleen moet er nog software ontwikkeld worden, waarmee dat soepel loopt.”
 

"Eén van mijn allereerste geslaagde gigs in het begin van mijn carrière was ook in Nederland, in 1991." (Foto: Richie in 1991).Wat kunnen we op korte termijn nog meer van je verwachten?

Richie: “ Ik hoop voor het eind van het jaar met een nieuw album te komen. Dat staat wel een beetje op een zijspoor door alle drukte rond de Contakt-events. Ze zijn er erg leuk om te doen, maar er zit ook ontzettend veel technisch geregel aan vast. Dus de showcases zijn voor ons meer ontspannen en dat is uiteindelijk misschien wel leuker voor het publiek. Sowieso draai ik altijd graag in Nederland; één van mijn allereerste geslaagde buitenlandse gigs in het begin van mijn carrière was ook in Nederland, in 1991.”


Heb je - tot slot - nog vreemde passies of verborgen talenten die je met ons wil delen?

Richie: “Ik heb een groene band in karate. En ik ga als het even kan graag duiken om helemaal tot rust te komen. Niet dat het onder water stil is trouwens. Dat denkt iedereen altijd, maar die luchtbellen maken flink lawaai. Toch is het heerlijk rustgevend en waan je je even in een andere wereld.”

Wil je zien of Richie na twintig jaar in de muziek het publiek nog steeds los kan krijgen, dan kan dat op Extrema Outdoor op 19 juli in Eindhoven.

MySpace Richie Hawtin

Website Minus

Lees ook de interviews met Magda, Fabrizio Maurizi en Heartthrob.

Meld je aan voor de
en ontvang het laatste partynieuws