Hawtin puzzelt opnieuw met minimale fragmentjes en speelt met zijn trukendoos
Gebeurt er nog iets?, klinkt het verbaasd in dezelfde kamer als waar ik opnieuw helemaal uit mijn dak ga van de nieuwste 12-inch van mijn technoheld Richie Hawtin. Gebeurt er nog wat? Tja, hoe objectief ben ik eigenlijk nog als het om de muzikale output van de gerenommeerde en innovatieve producer en dj Richie Hawtin, aka Plastikman gaat? Want hoewel ik weer helemaal uit mijn dak ga, biedt deze 12-inch met twee tracks en elf minuten muziek bitter weinig nieuws voor degene die al in het bezit zijn van het vorig jaar verschenen mixalbum 'Closer To The Edit'.
De eerste track, (r)edit#1 Freeked, komt vrijwel overeen met track nummer 8 van het vorig jaar verschenen technisch hoogwaardige mixalbum 'Closer To The Edit' en bevat de minimale fragmenten, loops en ritmes van Freek van Richie Hawtin zelf, Pantytec, Silent Treatment en Blue Train. Voor deze 12-inch voegde Hawtin er nog een vrijwel onherkenbaar fragment aan toe van de track Lunar van Ricardo Villalobos en rekte de minimale en monotone technobeat van Freek op tot circa zes minuten.

Richie Hawtin @ Dance Valley
|
De tweede track, (r)edit#2 Ranged bestaat uit fragmenten van de krakerige dub techno van Rhythm & Sound, afkomstig van het befaamde Duitse Basic Channel label en minimale stukjes van Smart Card? Van Blue Train. Nog minimaler dan de eerste track van het mixalbum, want Hawtin liet voor de 12-inch de track '10 Strikes to 2001' van Lowtec achterwege. Maar hij weet de spanning desalniettemin dik vijf minuten lang vast te houden.
Het zijn dezelfde kunsten als op het vorig jaar verschenen mixalbum 'Closer To The Edit', met twee minimixen die zo van het album lijken te zijn geplukt en wat verder zijn opgerekt. En natuurlijk gebeurt er wat! Je moet alleen verdomd goed luisteren, anders ben je ineens elf minuten verder en heb je niks meer dan een zichzelf repeterende loop gehoord. Maar zoals de laatste jaren het geval is bij Hawtin geldt nog maar 1 motto: Minder is meer! Zeer subtiel schuivende lagen, een hapering in het constante ritme, een baslijn die "ineens" van kleur en intensiteit verandert. Daar moeten we het mee doen. En daar geniet ik gewoon weer enorm van! Objectief? Nee, ik ben bang van niet. Daarvoor staat Richie Hawtin al dik tien jaar lang onafgebroken bovenaan mijn lijstje met favoriete technohelden. Gewoon zelf luisteren dus.
Recensie mixalbum Closer To The Edit
Impressie Richie Hawtin
Tekst: Nico