Luminosity Beach Festival, 3 & 4 juli 2010

Wat maakt een feest nou tot een geweldig feest? Wat zijn die essentiële ingrediënten die de organisatie in hun concept moet stoppen? Het is een vraag die heel erg moeilijk te beantwoorden is. Gaat het alleen maar om de DJ’s en de muziek, of speelt de locatie, de aankleding, dresscode, sfeer en het weer ook een uitermate belangrijke rol?

Ik ga bijna elke week naar feesten, festivals en evenementen. Met zo’n volle feestagenda is het natuurlijk veel makkelijker om een bepaald feest te beoordelen en vergelijken dan wanneer je maar drie keer per jaar gaat genieten op de dansvloer.



Voor dit weekend stond Luminosity Beach Festival, dik onderstreept en fel aangekleurd, in mijn agenda. Want met twee voorafgaande jaren, waarbij ik het eerste weekend van juli in een witte Amsterdam Arena heb doorgebracht, was het nu toch de hoogste tijd om het hoog aangeschreven Luminosity Beach Festival met eigen ogen en oren te gaan beleven.

Na het opzetten van de tent op een nabij gelegen camping ben ik zo snel mogelijk richting Beachclub Riche gelopen, waarbij de lekker beats al vanaf de boulevard te horen waren en daarmee het geluid van de golven ver achter zich lieten.

Wat ik bij binnenkomst aantrof was heel erg goed. En is in de loop van het weekend alleen maar beter geworden. Er heerste een zeer vriendelijke en gemoedelijke sfeer. De muziek klonk heel helder en het drinken stond lekker koud. Dus op het eerste gezicht de perfecte ingrediënten voor een goed feest.



Uiteraard ervaart iedereen een feest op zijn eigen manier. Want met twee verschillende zalen met fantastische DJ’s kun je natuurlijk nooit op beide plaatsen tegelijk zijn. Mijn DJ keuze is in de loop van dit weekend gevallen op Jan Oostdyk, Jochen Miller, M.I.K.E., Super8 & Tab, Leon Bolier en Marcel Woods op de eerste dag. En Setrise, Fast Distance, Ummet Ozcan, Ronald van Gelderen, Paul Webster en Sean Tyas op dag twee.

Of deze keuze uiteindelijk de beste is geweest daar zal ik nooit meer achter komen. Maar één ding weet ik wel zeker: ik heb hier op Luminosity Beach Festival fantastische sets gehoord van elke DJ.

Er zijn regelmatig feesten waarbij de helft van de DJ’s slecht draait, of in ieder geval, een heel stuk minder dan wat je verwacht had. Maar hier heb ik een dergelijke set niet kunnen ontdekken. Alle DJ’s hebben zich van hun beste kant laten zien, of misschien nog wel beter dan dat. Want het was trance wat er over de speakers van Beachclub Riche klonk: trance van de bovenste plank.

Dag 1, welke mij in eerste instantie het beste leek qua line-up en waar ik dus ook enorm van genoten heb, werd toch weer overtroffen door de tweede dag. Ummet Ozcan, Ronald van Gelderen en Sean Tyas hebben er hier voor gezorgd dat er heel veel blote voeten het zand in gingen, en heel erg veel handen de lucht in.

Maar was dit feest zo geweldig door al deze DJ’s, of had het ook nog een andere reden? Het blijft een moeilijke vraag, wat nu die ene factor is dat een feest maken of kan breken. Vanzelfsprekend speelde het mooie weer op dag 2 ook een hele grote rol. Maar tijdens de regen op de eerste dag zat de sfeer er ook continue heel erg goed in.

Dus volgens mij is het gewoon een geheime combinatie van goede ingrediënten die Luminosity Events in handen heeft. Want een ding is zeker. Na dit weekend, kan ik vaststellen dat Luminosity Events heel erg goed weet waar ze mee bezig zijn. Zoals ik al zei, bezoek ik met grote regelmaat feesten, onder meer van organisaties als Alda Events, ID&T en UDC. Maar nog nooit heb ik een feest als dit meegemaakt. Alles maar dan ook alles op dit feest was perfect en ver boven verwachting.

Uiteraard had het ook kleine minpuntjes zoals te weinig toiletcapaciteit, maar dat valt geheel in het niet bij al het goede dat dit feest te bieden had. Het is hier wel gebleken dat een feest echt niet uitbundig groot hoeft te zijn om een goede sfeer te hebben. Ook zit de echte trance liefhebber niet te wachten op een hoop danseressen die continue aan de DJ voorbij paraderen. Het enige wat we willen zijn goede DJ’s. Niet persé grote namen, die uiteindelijk alleen maar tegen vallen. DJ’s die precies draaien wat de mensen willen horen: dat is was een feest ver boven de rest kan laten uitsteken. Want de muziek is uiteindelijk hetgeen wat dit weekend mensen uit heel europa naar Zandvoort heeft gebracht.

Zoals ik net al aangaf ervaart iedereen het feest toch op zijn eigen manier. En daarnaast is muzieksmaak misschien wel een van de meest persoonlijke dingen. Dus het zal nooit voor iedereen even perfect zijn als hoe het op mij overkwam. Maar uiteindelijk waren het wel allemaal vrolijke, lachende en genietende mensen, die ik hier zaterdag en zondag heb zien dansen en springen.

Voor mij werd het in de loop van de tweede dag al duidelijk: dit is misschien wel het beste feest wat ik ooit bezocht heb! En na de legendarische afsluitingsset van Sean Tyas, met een paar verbluffende verloren juweeltjes zoals Darren Tate - Granceland Episode 1, Paul Webster - Time en Insigma - Open Your Eyes werd het door hem zelf ook nog een bevestigd: ‘Thank you Holland. This event was much better than Trance Energy!’ waren de woorden uit de mond van Sean Tyas.



Nu, alweer 24 uur later, staat alles nog heel vers in het geheugen. Maar ik ben ervan overtuigd dat dit feest nog jaren lang in het geheugen blijft hangen. Voor iedereen die er is geweest is het natuurlijk wel duidelijk waarom. Maar voor alle ander trance liefhebbers, die om welke reden dan ook niet zijn geweest heb ik maar één tip: kom volgend jaar naar Luminosity Beach Festival en laat je daar betoveren in een sfeervolle wereld van uitmuntende trance muziek!

Report door Dominic Wetzer