Lowlands festival @ Biddinghuizen, 18 - 20 aug

Ieder zijn Lowlands

Lowlands, een festival voor muziekveelvraten, begon zonnig, maar eindigde in de blubber. Het festival in de Flevopolder was voor het eerst sinds 2002 weer eens uitverkocht. Drie dagen feest met 55.000 rockers, alto's, skaters, technofreaks, gothics, funkers, nederhoppers en ga zo maar door. Het is onmogelijk om een totaalverslag te maken, want daarvoor is het aanbod te groot. Wel hebben diverse partyreporters hun eigen Lowlandsgevoel en ervaringen voor jullie op papier gezet.

Tekst: FF Erik, Remko, Rafael, Swan en Martin
Foto's: Remko & FF Erik





Het Lowlands-gevoel van FF Erik

Waarom naar Lowlands: Al een paar jaar vaste prik. Lowlands is Lowlands. Moet je zelf een keer meegemaakt hebben om dat te begrijpen. En het is zo relaxed. Even niks anders aan je hoofd dan 'nemen we nog een biertje?' of 'naar welke tent gaan we nu?'. Heerlijk.
Voor de hoeveelste keer: Vijfde keer.
Van - tot: Vrijdagochtend (droog en warm) tot maandagochtend (nat en koud).
Gezien en/of gehoord: Het laatste nummer en de toegift van de orthodox Joods uitziende rapper Matisyahu (precies het beste van zijn hele optreden begreep ik). Leek een beetje op Snow met Informer (a licky boom boom down). Door Anouk werd ik onverwachts ontroerd. Mooie ballads. Luie Hond bracht schaamteloze Doe Maar plagiaat. Ze deden niet eens hun best het een klein beetje anders te laten klinken. Wat een nagemaakte lui! Zero 7 begon poppy en energiek (vooral het ondergoed van de zangeres was nogal bewegelijk), maar ging al snel naar de sound van Air. Voortglijdende lounge, bedoeld om rustig van te worden. Nou ik niet hoor. Zenuwenmuziek vond ik het. Wat ik wel leuk vond, was de MOOG (orgel). Die deed me aan Jean-Michel Jarre denken. Coolpolitics op zaterdagochtend was weer sterk, met Duncan (best aardig in het echt) en Ellen ten Damme (zong mooi). Geert Wilders (volop security) en Femke Halsema (thuiswedstrijd) waren het opvallend vaak met elkaar eens. TIP: kijk op MTV om dit terug te zien. Josh Wink (mwoah), Jawat!, The Opposites en Kiddo Cee (energie!!). Ik zag ook !!! (spreek uit chk chk chk). Wat een kolereherrie. Lekker voor twee nummers. Massive Attack was wel mooi, maar de muziek is eigenlijk te donker en te down voor een festival, Leroy en St. Paul in de Groove Tube als vanouds. Paul mixte heel mooi Put Your hands Up For Detroit (jaja) over in Blue Monday van New Order. Briljante DJ! Tiefschwarz (ook mwoah). De Kevers (meezingen), Lefties Soul Connection (knap!), Arctic Monkeys (vanuit de verte) en Pete Philly & Perquisite en de New Generation Big Band. Deze laatste vond ik ingestudeerde quasi-improvisatie door een stel conservatoriumdroogkloten en een geadopteerde hiphopwijsneus met een mooie stem. Toen hij over dankbaar dit en dankbaar dat begon, kreeg ik helemaal een jeukend EO-gevoel. Nee, deze Pete Philly is gewoon niet echt. Over het algemeen vond ik dat Lowlands meer een rockfestival was dan vorig jaar. De gillende gitaar regeerde in mijn gevoel. En laat ik daar net niet zo van houden.

@ dj Shadow

Hoogtepunt: Eigenlijk heb ik die niet echt gehad. Eerlijk gezegd zag ik vorig jaar op Lowlands een paar prachtige dingen die me grepen. Dit keer vond ik het niet meer dan gemiddeld, wel grappig of best interessant. Op verkeerde tijden op de verkeerde plaatsen geweest? Moet haast wel. Mooie momenten had ik gelukkig wel. Zoals zondagmiddag bij de DJ's KC The Funkaholic, Tom Trago, Mr. Wix en Antal in de Groove Tube. Bizar goed deze gasten!
Dieptepunt: Had ik ook niet. Ja, jammer van de regen zondag. Maar dat gaf juist ook weer extra plezier (modderglijen) en al die natte mensen in een warme tent heeft iets kneuterigs en gezelligs.
Eten/drank: Veel en vet. Lowlands gaat steeds meer op een braderie lijken. Ik weet best dat 55.000 mensen af en toe trek krijgen. Maar de hele dag door stopt iedereen zich met twee handen tegelijk vol met patat, pannenkoek, broodje kip kerrie, pizzapunt, patat, broodje hamburger, pannenkoek en patat. Als er maar gevreten kan worden. Over het drinken nog maar te zwijgen.

@ X Ray podium

Placebo

Sanitair: Prima geregeld. Op en top Lowlands. Lekker douchen voor een muntje. Poepen op een rijtje en elkaar afluisteren op vieze geluiden. Daar krijg je het ultieme campinggevoel van.
Decors/entertainment: Ongekend goed en nog nergens geevenaard. Jammer dat al het straattheater zondag afgelast werd. Vooral op de lome zondag languit in het gras is dit ideaal. Ach, er was toch geen grasspriet meer te bekennen.
Wat mag beter: Er wordt geconsumeerd alsof het allemaal niks kost, maar muntjes waren 2 euro 10! Te duur, zeg ik. Bier (uit megatank), fris (uit petflessen), koffie (uit een machine) allemaal 1 muntje. Niet goedkoop dus.
Mijn absolute Lowlands-gevoel: Zondagochtend rond 09:00u. in de 24-uurstent. Een heel gevaarlijk uitziende, kale ex-gabber met ontbloot bovenlijf stond heel losjes in de heupen bij de hele set van Ron Wood behoorlijk vrouwelijk te wiebelen op zijn funky shit. Applaus voor deze gozer!
Oordeel: Ruim voldoende, maar zonder echte kippenvelmomenten.
Volgend jaar: Ga ik zeker weer. Zonder twijfel.

@ Bravo

TFT Tennis tournooi

Het Lowlands-gevoel van Martin

Waarom naar Lowlands: Lowlands stond al een tijd op mijn festivallijstje. Dit jaar is het er eindelijk van gekomen.
Voor de hoeveelste keer: De eerste keer dus.
Van - tot: Van donderdagavond tot maandagochtend.
Gezien en/of gehoord: Op de vrijdag Fun Lovin' Criminals, Bloc Party, Anouk, Placebo, Tiga, 2000 And One, Lauhaus en Magda. Zaterdags Ministry, Infadels, Mocky, Massive Attack, Ame, Josh Wink, Alexander Kowalski en Nuno Dos Santos. En zondags Motor, Tiefschwarz, Lady Aida, Joris Voorn, Planet Pendulum en Miss Djax.
Hoogtepunt: Massive Attack in de Alpha was voor mij het hoogtepunt van het festival. Daarnaast vond ik de live acts van 2000 And One en Alexander Kowalski erg sterk en Mocky met band in de Lima was erg goed. Het housen op de foute platen in de Groove Tube zondagnacht was geweldig. En eindelijk die unieke Lowlands sfeer eraveren, was ook een hoogtepunt.
Dieptepunt: De meeste dance dj sets vond ik tegenvallen, met uitzondering die van Ame, Lauhaus en Nuno dos Santos.

Silent Disco

Elitechnique @ X Ray

Melon @ Bravo

Josh Wink @ Bravo

Eten/drank: Het eten was heerlijk! Door het uitgebreide aanbod helaas niet alles kunnen testen. Maar de pizzapunten, het Mexicaanse voer, de pannenkoeken en het vegetarische eten smaakten prima. Qua drank is er niet veel anders dan bier ingegaan, wat prima smaakte.
Sanitair: Er was voldoende sanitair aanwezig en het werd redelijk goed schoon gehouden. Ik miste alleen zeep bij de toiletten. De douches waren goed warm en met de drukte viel het 's middags wel mee.
Decors/entertainment: Het terrein was voor mij een grote kermis. Zaterdag overdag vooral genoten van de LocoLoco roadshow en het straattheater. De visuals van Kijkbuiskinderen in de India op zaterdag en Videogeist in de Bravo op zondag waren erg mooi.
Wat mag beter: Gooi het campingterrein donderdagochtend open en geef de bezoekers de tijd tot maandagavond om te vertrekken. Met een verruiming van de aankomst en vertrektijden worden volgens mij lange rijen bij in- en uitgang vermeden.
Mijn absolute Lowlands-gevoel: Met laarzen aan zondag over het terrein blubberen en genieten van de mensen en de sfeer.
Oordeel: Ik ben totaal verbluft over de kracht en de kwaliteit van dit festival, een 9!
Volgend jaar: Als het aan mij ligt, ben ik er weer bij!

Regen!!

Pennywise @ Grolsch

Sauna

Het Lowlands-gevoel van Swan

Waarom naar Lowlands: De relaxte sfeer, de relaxte mensen, en natuurlijk de muziek maken het Lowlands-festival eigenlijk een festival om niet te missen.
Voor de hoeveelste keer: Achtste.
Van - tot: Vrijdagnacht pas om 02:00 aangekomen, maandagmorgen vroeg in de morgen met een flinke kater op zak weer vertrokken.
Gezien en/of gehoord: Vrijdag: Lauhaus, Magda. Zaterdag: Leroy in de Groovetube, Massive Attack, Josh Wink, Alexander Kowalski, MSTRKRFT. Zondag: Tiefschwarz, Lady Aida, dj Marky, Joris Voorn en Miss Djax.
Hoogtepunt: Mijn verwachtingen voor de set van Josh Wink waren hoog, helaas kwam zijn set pas tijdens het tweede deel echt op gang. Verder onder het genot van een cocktail dansen op de jazz, funk en hiphop van Leroy mag ook gewoon als een hoogtepunt beschouwd worden.
Dieptepunt: Ik kwam maar niet in het optreden van Massive Attack. Terwijl het echt niet aan de muziek lag.
Eten/drank: Prima, genoeg eetvoorzieningen met veel variatie. Drank ook in overvloed te krijgen. Dit weekend waren vooral de strawberry-cocktails en de bakjes pina colada-koffie met slagroom niet aan te slepen.
Sanitair: Het blijft een dubieus onderwerp. Aan ontlasten ontkom je niet, maar als je een beetje geluk hebt, dan heeft je voorganger het netjes voor je achtergelaten.
Decors/entertainment: De jaarlijks terugkerende decors zijn natuurlijk gewoon vet om te zien. Bovendien was de indeling van het festivalterrein een beetje gewijzigd. Voor entertainment zit je op Lowlands ook goed, vooral als de bezoekers een wedstrijdje buikschuiven in de modder organiseren. Altijd leuk!
Wat mag beter: De prijs van de muntjes. 2,10 is teveel voor een biertje. Verder miste ik weer houtsnippers op bepaalde, natte plekken. Zeker als er een regenachtig weekend voorspelt wordt, is dat gewoon een vereiste. En onder het motto van ‘een bas moet je niet horen, maar voelen’ wil ik de gemeente Biddinghuizen verzoeken om niet zo te zeuren over geluidsoverlast. Praten voor het artiestenpodium moet gewoon niet kunnen.
Mijn absolute Lowlands-gevoel: Een weekend lang, samen met vrienden en bekenden, met een grote glimlach op het gezicht genieten van alles wat er op je pad komt.
Oordeel: Ik geef het festival dit jaar weer een dikke voldoende.
Volgend jaar: Koop ik maar gewoon weer een kaartje voordat het uitverkocht is. Dat scheelt weer een hoop zorgen.

Tiefschwarz @ Bravo

Het Lowlands-gevoel van Remko

Waarom naar Lowlands: Naar mijn idee is dit het enige festival in Nederland waar rock, pop en dance en het bijbehorende publiek samen kunnen gaan. Alles is goed geregeld, de sfeer is fantastisch en iedereen gaat goed met elkaar om, alto's, skaters, housers en punkers.
Voor de hoeveelste keer: in 1994 ben ik voor het eerst geweest. Vervolgens af en toe een editie overgeslagen, maar toch zo'n zeven keer geweest.
Van - tot: In verband met de slechte weersvoorspellingen waren donderdagmiddag de deuren een paar uur eerder open gegaan dan normaal. Donderdag tegen het einde van de middag stonden we dus vrij snel binnen. Het programma tot (bijna) het einde bekeken, zondagnacht dus, en maandagochtend weer naar huis gegaan.
Gezien en/of gehoord: Donderdag: De 24-uurstent. Vrijdag: veel rondlopen, in het gras hangen, van de zon genieten. Daarnaast gezien; Fun Lovin' Criminals, Bloc Party, dj Shadow, Placebo, Tiga, 2000 and One, Lauhaus, Magda. Zaterdag: Ministry, Infadels, stukje Massive Attack, Melon, Josh Wink, Alexander Kowalski, MSTRKRFT. Zondag: Panic! at the disco, Pennywise, Artic Monkeys, stukje Motor, Tiefschwarz, Laidy Aida, Joris Voorn, Miss Djax.

Tiefschwarz

Laidy Aida @ Bravo

Joris Voorn @ Bravo

Hoogtepunt: Dat het donderdag, vrijdag en zaterdag droog is gebleven, ondanks de slechte weersvoorspellingen. Muzikaal gezien heb ik echter helaas weinig hoogtepunten meegemaakt. Eigenlijk kreeg ik alleen bij Tiga, Artic Monkeys, Pennywise en Tiefschwarz het echte goede festivalgevoel. Joris Voorn zette trouwens ook een waanzinnige live-set neer, en Miss Djax wist in twintig minuten het tempo al richting dj Rush te laten gaan. Vol gas op zondagnacht Lowlands afsluiten dus!
Sowieso is opmerkelijk dat de dance steeds groter wordt op Lowlands. De Bravotent barste regelmatig uit zijn voegen, zo druk was het, en tot in de late uurtjes bleef het ook druk.
Dieptepunt: Ik had meer verwacht van dj Shadow. Hij had helaas een zanger meegenomen die niet om aan te horen was. En jammer dat het begon te regenen tijdens Masive Attack. In de Alpha was het inmiddels zo druk, dat ik weg ben gegaan en een van de beste optredens heb gemist.
Een letterlijk dieptepunt is overigens de diepe minimal die bijna iedere dj tegenwoordig draait. Minimal is dan misschien wel hip, maar als je drie dagen moet festivallen, wil je ook wel echt feesten! Zaterdagnacht was het allemaal wel heel erg minimalgericht.

bloot voor vrijkaarten

Sinterklaas?

Coolpolitics

Duncan + Femke

Eten/drank: Alle festivalsnacks en eettentjes waren vertegenwoordigd. Ondanks dat het aanbod vrij groot is, hunker ik in elk geval na drie dagen wel weer naar normaal voedsel.
Sanitair: Netjes en goed te doen buiten spitsuur. Wel apart dat sommige Lowlanders zo veel moeite doen om niet te hoeven douchen en bijvoorbeeld hun haar staan te wassen in spoelbakken, terwijl spuug en tandpasta voorbij drijven, bah!
Decors/entertainment: Lowlands heeft veel vast decor dat je elk jaar terug ziet komen. Dat geeft een vertrouwd gevoel. Naar mijn idee was er echter wel minder entertainment dan tijdens andere jaren, of ik ben het mis gelopen?
Wat mag beter: De logistiek is heel goed geregeld op Lowlands. Er staan in totaal vijfduizend man personeel en vrijwilligers voor je klaar, daar is niets op aan te merken. Maar het terrein zelf is zo verschrikkelijk groot, dat je best veel mist van het programma door het vele lopen over te drukbezette paden. Helemaal als het terrein in een modderpoel veranderd is, dan zijn de nog begaanbare stukken van de paden te smal voor de massa.
Mijn absolute Lowlands-gevoel: Na een lange dag en lange nacht toch maar weer even doorzakken in de 24-uurstent. Dat hoort er nu eenmaal bij!
Oordeel: Een voldoende. Al hebben de regen en modder van zondag voor een bittere nasmaak gezorgd.
Volgend jaar: Gewoon weer op herhaling!

Ellen + Geert

De Kevers

Het Lowlands-gevoel van Rafael

Waarom naar Lowlands: De traditionele afsluiting van het zomerseizoen! Eindeloos zappen tussen djs, rockbandjes, theater, films, rotis, toiletsessies, zonnestralen en modderbaden.
Voor de hoeveelste keer: Al voor de zesde keer. Sinds 1998 elk jaar met uitzondering van 2004 en 2005.
Van - tot: Startsein donderdagochtend 10.00 door de verplichte van suikerdoordrenkte candybars in de tas te proppen bovenop het tray-tje halve liter blikken Aldi-bier. Deze hebben echter na een halve dag meer weg van halflauwe uilenzeik. En dan vriendelijk aan de campingburen vragen of ze trek hebben in een biertje.
Eindsignaal was het ochtendgloren maandagochtend zeeeer vroeg! Een surrealistisch verlaten tentenlandschap, waarbij twee verdwaalde gothic-tieners al dansend hun heil gingen zoeken in hun klamme vochtige tent.


Gezien en/of gehoord: Daar gaan we: Vrijdag: Fun Lovin Criminals, Anouk, Bloc Party, CKY, St. Paul, Spinvis, Opgezwolle, The Knife, Tiga, DJ Stamppod. Zaterdag: Urban Dance Squad, Ministry, Massive Attack, Iggy & The Stooges, 90s Now, Ame, de Kevers, Josh Wink, Alexander Kowlaski. Zondag: Postman, Corvus Corax, Panic At The Disco, Danko Jones, Arctic Monkeys, Tiefschwarz, Lady Aida, Joris Voorn en heel veel de binnenkant van mijn poncho-capuchon.
Hoogtepunt: Dit jaar weinig verrassende optredens gezien, toch enkele aangename acts gehoord en gezien, waarvan Iggy en UDS mijn jeugdsentiment deden oplaaien van enthousiasme. Ron Wood, Wink, Tiefschwarz en Voorn het uiterst rekbare van mijn elastische heupen vergden.
Dieptepunt: Het gemekker van Danko Jone tussen zijn nummers. Een supersterrenego is leuk, maar dit is meer een persiflage van een megalomane Amerikaan. Of zou hij echt zo zijn?!

Signor Rossi

Leroy Rey

concentreren ...

... en dan modderglijen

Eten/drank: Tsja, de prijzen zijn festival-gekoppeld. Je betaalt voor alles chronisch teveel en komt er bij thuiskomst achter dat er een aardig gat in je maandelijkse budget is geslagen (lang leve de (schoon)ouderlijke voedselbank!) Hoewel het op een zondagavond voelde als een uitverkoop. Waar je de eerste dagen nog een karig bakje rijst met kidney bonen of een bakje bami kreeg, wat regelrecht uit het Atkins-dieet lijkt te komen, kon het zondag echter niet op! Een fata morgana aan voedingsstoffen.
Sanitair: Zeer voldoende! Toiletten raken in de loop van de dag enigszins vervuild, maar dit wordt regelmatig opgelost door onze trouwe Lowlands-sanitairmedewerkers. Deze groep verdient hulde.
Decors/entertainment: Het terrein is al een voorstelling op zich. Met weemoed hebben we de raket zien gaan, maar daar hebben we een schitterende wortel voor terug gekregen.
Wat mag beter: Het zondagweer! Stilstand is achteruitgang dus vanaf 2007 ook op zondag zon! Deze dag heet natuurlijk niet voor niet zo.
Mijn absolute Lowlands-gevoel: Tijdens de set van Ron Wood een overenthousiaste groupie die vroeg of hij ook Andre Hazes met de Vlieger kon draaien. Raar volkje die Lowlanders! En natuurlijk de wasbakkendrumsessie op camping 1! Spontaan, enthousiast en vol ritme. Ongeveer twintig man die zeker een plaatsje in de Alpha hadden verdiend.
Oordeel: Gezellige editie. Niet de meest memorabele, maar zeker de moeite waard. De prijs- aanbodsverhouding blijft zeer goed.
Volgend jaar:Aanwezig! (en de Love2party-Allstars op de zaterdagnacht in de Bravo?)

Ted in de modder

Ron Wood

Lowlands